Skeletspier

.

Skeletspieren of dwarsgestreepte spieren zijn opgebouwd uit vezels. Deze cilindervormige spiercellen zijn ongeveer 50 tot 100 micrometer in omvang, dit is vergelijkbaar met een haar. De lengte varieert van een paar centimeter tot een meter en ze kunnen over de volledige lengte van de spier lopen. De spiervezels zijn ingepakt in bundels, die men fasciculi noemt. Deze bundels zijn op hun beurt afzonderlijk ingepakt in bindweefsel. Iedere spiervezel is opgebouwd uit draadachtige strengen, een moeilijk woord hiervoor is myofibrillen. Deze hebben een diameter van 1 micrometer, ofwel 1/100ste van de dikte van een haar. Deze myofibrillen bevatten myofilamenten, die op hun beurt de proteïnen myosine (dikke vezels) en actine (dunnen vezels) bevatten. Het zijn deze proteïnen die er uiteindelijk voor zorgen dat een spier zich samentrekt of ontspant.                                                                                                                                                                                                                           .     

Op deze foto kan men duidelijk spier, spierbundel en spiervezel van elkaar onderscheiden.

Op deze foto kan men duidelijk spiervezel, myofibril en myofilamenten (actine en myosine) onderscheiden.

Spieren komen natuurlijk niet zomaar in aktie, de hersenen zenden signalen uit waardoor de spieren een bepaalde beweging kunnen maken. De spieren staan dus in verbinding met de hersenen en de spiervezels worden geactiveerd door de bewegings- of motorische zenuwen. Eén bewegingszenuw kan ervoor zorgen dat meerdere spiervezels activeren.

Een zenuwcel en een spiervezel (of meerdere spiervezels)  samen wordt een motoreenheid genoemd. Wanneer een zenuwcel geactiveerd wordt zorgt deze ervoor dat alle spiervezels, die met die zenuwcel in contact staan, geactiveerd worden. Het aantal motoreenheden dat ingeschakeld wordt bij het samentrekken van een spier, is afhankelijk van de belasting die op die bepaalde spier wordt uitgeoefend.

.

Op deze tekening kan men zien dat de impuls vertrekt vanuit de hersenen en uiteindelijk bij de spiervezel  terecht komt.

Het samentrekken van de spieren gebeurt voornamelijk met behulp van de proteïnen myosine en actine, die in de myofilamenten opgeslagen zitten.

Nadat een impuls vanuit de hersenen via de bewegingszenuw de spier bereikt, ontstaat er ter hoogte van het eindplaatje een stofwisselingsproces. De vrijgekomen energie zal ervoor zorgen dat de myosine en actine filamenten in- en uitmekaar kunnen glijden. De myosine filamenten bevatten kleine uitsteeksels die zich uitstrekken naar de actine filamenten toe, op deze manier komt myosine in contact met actine. De uitsteeksels draaien en trekken de myosine filamenten over de actine filamenten heen. Deze glijbeweging zorgt ervoor dat de spier korter en dikker wordt, waardoor ze samentrekt.

.

Sarcomeer in werking

Klik op deze link om een myosine en actine filament samen met het stofwisselingsproces in werking te zien.

Als de stimulatie eindigt, glijden de myosine- en actine filamenten opnieuw uit elkaar en keert de spier terug naar de normale dikte en lengte die ze in rust heeft, ze ontspant.

.

Op deze foto kan men duidelijk de myosine  filamenten (geel met uitsteeksels) en de actine filamenten (rode streng) onderscheiden, komende uit een myofibril. Het geheel wordt ook sarcomeer genoemd.

Een myofibril is opgedeeld in sekties, zichtbaar in de vorm van lichtkleurige- en donkerkleurige lijnen (m- en z- lijnen). De myosine en actine filamenten die zich tussen de z- lijnen bevinden worden sarcomeer genoemd, dit is een minuscuul klein mechanisme dat, dankzij het stofwisselingsproces na het impuls vanuit de hersenen, in elkaar (spier trekt samen) en uit elkaar (spier ontspant) kan glijden.

.

Spiervezel (lichte en donkere lijnen), myofibril en sarcomeer.

Spiervezel ontspannen(lang en dun), spiervezel samentrekkend en spiervezel gespannen (kort en dik).

Wat er nu gebeurt, trouwens volkomen logisch en begrijpelijk, is dat elk soort mechanisme dat weinig of zelfs helemaal niet wordt onderhouden, vroeg of laat kan blokkeren.  Wat wetenschappelijk onderzocht, bewezen en onderbouwd is, is dat er ter hoogte van de aansluiting van de motorische zenuw met de spiervezel, genaamd “het motorische eindplaatje”, een soort van blokkades kunnen ontstaan. Deze blokkades dragen de wetenschappelijke naam Myofascial Trigger Point of Neuromusculaire Spierknoop, en zijn uiteindelijk de oorzaak van vele pijnen en andere ongemakken in het menselijk lichaam.

.

 

Reële foto (genomen met een lichtmicroscoop) van de axon zenuw en haar aansluiting (motorisch eindplaatje) met enkele spiervezels.
.
Schematische doorsnede van een eindplaatje.
.

Het gevolg van een blokkerend sarcomeer  ter hoogte van het eindplaatje is, dat enerzijds, zowel links als rechts van het eindplaatje, de spiervezel zich in een overspannen situatie bevindt en alzo de bloedtoevoer (zuurstof en voeding) volledig afsnijdt. En anderzijds, de afvoer, van de steeds meer en meer opstapelende afvalstoffen, wordt verhindert.
Dit proces doet ook de spierknoop ontstaan, en men kan dit vergelijken met een microscopisch kleine spierkramp (kramp in de kuitspier is vrijwel door iedereen gekend).

.
Schematische voorstelling van een spierknoop in de infraspinatus spier.
.
Reële foto van een spievezel met en zonder neuromusculaire spierknoop.

.
Nu, enkele van deze spierknopen zullen waarschijnlijk geen ernstige problemen veroorzaken, maar zoals men weet;

.

“VELE KLEINTJES MAKEN ÉÉN GROOT”

.

dus, een veelvoud van deze spierknopen kan echt wel ernstige pijnen en andere ongemakken veroorzaken, en doet dat ook.

.
Klik op de foto’s om deze te vergroten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: